Μετά από εκατοντάδες χιλιάδες ώρες τηλεθέασης ο σημερινός Έλληνας ίσως να είναι κοινωνικά πιο μορφωμένος από ποτέ. Έχουν καταστεί σαφείς και ορατοί σε όλους οι μηχανισμοί ενσωμάτωσης, ανάδειξης και ανέλιξης του ατόμου στην κοινωνική διαστρωμάτωση, και δη μέσα από τηλεοπτικά παιχνίδια και σόου.
Μάθαμε λοιπόν πώς μπορεί κάποιος να γίνει τραγουδιστής, αρκεί να ζήσει σε ένα μεταμοντέρνο κελί τηλεοπτικής παρακολούθησης, σε ένα υπερσύγχρονο πανοπτικό μαζί με άλλους άεργους και άφωνους ψευδο-καλλιτέχνες με τους οποίους μοιράζεται τις ίδιες ψευδαισθήσεις και να προβάρει το κουστούμι του διακεκριμένου καλλιτέχνη.
Μάθαμε ακόμα πως μπορεί κάποιος να γίνει καλός μάγειρας και να κάνει πρωινή καριέρα σε σαπουνο-εκπομπές, αρκεί να εγλειστεί μαζί με άλλους μεταιχμιακούς τύπους σε ένα κτίριο και να προσπαθεί να ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες και να αντέξει ψυχολογικά την αυστηρή κριτική τόσο των σοφών του χώρου όσο και του αδηφάγου κοινού.
Μάθαμε επίσης πως να προβάλλουμε το ταλέντο μας στην τηλεόραση, ανεξαρτήτως ταλέντου, προκειμένου να μας θαυμάσουν ορισμένοι ατάλαντοι και να μας δοθεί μια ευκαιρία για να ζήσουμε το υλιστικό όνειρο του νεοέλληνα.
Μάθαμε επιπλέον πως λειτουργούν σωστά και εξορθολογισμένα οι ταβέρνες, τα εστιατόρια και κάθε είδους τυχάρπαστα μαγαζιά εστίασης με την επαγγελματική καθοδήγηση και γνωμοδότηση ενός σοφού του χώρου, ο οποίος τολμά και τα βάζει με όλους για να τους υποδείξει τον σωστό τρόπο.
Προς το τέλος αυτής της χαζοχαρούμενης περιπλάνησης στις εναλλακτικές κοινωνικές και επαγγελματικές διαδρομές, αχνοφάηνηκαν τα πρώτα σημάδια της επερχόμενης κρίσης. Μάθαμε τέλος ότι δίπλα μας είναι άνθρωποι υπερχρεωμένοι με δάνεια σε τράπεζες και η λύση τους, η επίκληση της αυθεντίας, ενός επαΐοντα οικονομολόγου-συμβούλου, ο οποιός προσπαθεί να θέσει όρια και να δώσει απλά μαθήματα αριθμητικής και οικονομικούς τύπους έσοδα μείον έξοδα.
Το παραγόμενο αποτέλεσμα αυτής της υλιστικής και εκχυδαϊσμένης διαδιακασίας μετατροπής του μηδενικού σε νούμερο ήταν μια στρατιά βραχύβιων τηλε-αστέρων, άφωνων καλλιτεχνών και λοιπών εκχεόμενων παρασίτων ενός τρεμάμενου star system, οι οποίοι εγκατέλειψαν πρόωρα τα τζιποειδή αυτοκίνητα, τις ανέμελες διακοπές στη Μύκονο και τις προκλητικές εμφανίσεις στο Κολωνάκι, προκειμένου να επαναστατήσουν ενάντια στην καταπίεση και την υποχρεωτική δίαιτα εξυγίανσης λόγω της οικονομικής κρίσης.
Ο τηλεοπτικός Άλλος με τη μορφή χυδαίου υλιστή, αμόρφωτου και ακαλλιέργητου μεν, κοινωνικότατου δε ατόμου, το μόνο που μπόρεσε να προωθήσει ως μήνυμα και οντολογική αρχή στην ελληνική κοινωνία της δεκαετίας του 2010 ήταν η εκτροπή της οδύνης που προκαλείται από την προσπάθεια του διαβάσματος και της εργασίας υπέρ μιας δικαωματικής πρόσκτησης αγαθών και δημοσιότητας. Πολύ απλά δεν είναι ανάγκη να κοπιάσεις για να πετύχεις αυτό που θέλεις, τραγουδιστής, καλλιτέχνης, μάγειρας ή μοντέλλο, αρκεί να ενταχθείς στο τηλεοπτικό σύμπαν της εξηλιθιωμένης μάζας και να φωτίζεσαι όσο τα φώτα του studio πέφτουν επάνω στο (κατά βάθος) θλιμμένο πρόσωπο.
Η τηλεοπτικά παραγόμενη πραγματικότητα δυστυχώς αυτονομήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την φυσική πραγματικότητα με οδυνηρή συνέπεια την αδικαιολόγητη έπαρση των τηλε-αστέρων και την κυριαρχία ενός αμοραλιστικού τρόπου ζωής βασισμένου στην κατανάλωση και στην καταβρόχθιση (θα σε φάω). Εν μέσω κρίσης τα φώτα των πολύχρωμων studios στα μεγάλα κανάλια έχουν χαμηλώσει και αναζητούν την επόμενη ευκαιρία για να θολώσουν τις συνειδήσεις των ανώριμων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου