Ο νεωτερικός δυτικός πολιτισμός συγκροτείται γύρω από την έννοια της ορθολογικότητας, ενός συστήματος σκέψης και δράσης, δηλαδή που βασίζεται αφενός μεν στην επιστημονική απόδειξη, στο πείραμα, στην εμπειρική έρευνα, στον οικονομικό προσανατολισμό και γενικότερα στον έλλογο τρόπο οργάνωσης του κοινωνικού βίου και αφετέρου στην περιθωριοποίηση του μαγικού στοιχείου, των δεισιδαιμονιών και της μεταφυσικής. Επειδή όμως η επιστήμη δεν είναι σε θέση να απαντήσει σε υπαρξιακά ερωτήματα που απασχολούν τους ανθρώπους ή να προβεί σε ακριβείς προβλέψεις για καθαρά προσωπικά καθημερινά προβλήματα εργασίας, σχέσεων, υγείας κλπ. ο άνθρωπος καταφεύγει σε άλλα μέσα ανακούφισης και μετριασμού της αβεβαιότητας όπως είναι η αστρολογία, τα ζώδια, η χαρτομαντεία κα.
Σίγουρα το να διαβάζουμε τα ζώδια ικανοποιεί πρωτίστως μια βαθιά ψυχολογική ανάγκη σχετικά με τη διατήρηση της ύπαρξης, ότι θα υπάρχουμε και αύριο και την επόμενη εβδομάδα, ανεξάρτητα από το αν οι ζωδιακές προβλέψεις κάνουν λόγο για θετικές ή αρνητικές εξελίξεις στους τομείς του έρωτα, των σχέσεων, των οικονομικών ή της υγείας. Δεν υπάρχει ζωδιακή πρόβλεψη που να λέει «προσοχή διότι μεθαύριο θα πεθάνετε!» Ακόμα και αν όλοι οι δείκτες πρόβλεψης είναι αρνητικοί, υπάρχει πάνω από όλα η υπόρρητη δήλωση ότι «παρόλες τις επικείμενες δυσκολίες θα είστε ζωντανοί», αλλά και η εξισορροπιστική πρόβλεψη ότι τα πράγματα κάποια στιγμή θα πάνε καλύτερα.
Η καθ’ έξιν και κατά προτίμηση πιεστική ανάγκη για καθημερινή ανάγνωση των ζωδίων σίγουρα υποκρύπτει κάποια μορφή ψυχοπαθολογίας, η οποία σε επίπεδο συμπεριφοράς εκδηλώνεται με παθητική ανοχή, φυγοπονία, περιοριστικές επιλογές, αδράνεια και τυπολατρικές δραστηριότητες. Μάλιστα σε έντονο βαθμό μπορεί να λειτουργήσει αποδιοργανωτικά για την κοινωνική ζωή του ατόμου ή και καταστροφικά για την οικονομική του κατάσταση. Δεν είναι λίγοι αυτοί που υπό το κράτος του πανικού και της σύγχυσης έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους σε ακριβοθώρητους αστρολόγους ή μέντιουμ, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία και το ευάλωτο του χαρακτήρα τους, αναμοχλεύουν την περιπλάνηση της οδύνης έναντι αδράς αμοιβής. Αυτή η δυαδική σχέση κυριαρχίας-υποταγής προϋποθέτει ότι ο απεγνωσμένος πελάτης έχει παλινδρομήσει σε μια παιδική κατάσταση πλήρους εξάρτησης από τον παντοδύναμο και παντογνώστη πατέρα (αστρολόγο ή μέντιουμ).
Βέβαια, για να θίξουμε και τη θετική πλευρά της καθημερινής ανάγνωσης των ζωδίων, μπορούμε να πούμε ότι ως ένα βαθμό η καθαρά υποκειμενική ερμηνεία του γενικά διατυπωμένου ζωδίου ενδέχεται να κινητοποιήσει ή να κατευθύνει το άτομο προς μια εν προκειμένω θετική συμπεριφορά κυρίως μέσω του μηχανισμού της αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Για παράδειγμα κάποιος διαβάζει στο ζώδιό του ότι την επόμενη εβδομάδα θα γίνει κάποια σημαντική ερωτική γνωριμία. Έχοντας αυτήν την πληροφορία («προφητεία») στο μυαλό του προσπαθεί με τη συμπεριφορά του να την επαληθεύσει, να την επιβεβαιώσει, πχ. ανοίγοντας κουβέντα με μια κοπέλα που κάθεται στο μπαρ ή γενικά προσπαθώντας να γνωρίσει και να πλησιάσει κοπέλες σε διάφορα μέρη. Έτσι κινητοποιείται περισσότερο, έρχεται σε μια πιο ενεργητική θέση και με αυτόν τον τρόπο η ζωδιακή πρόβλεψη («προφητεία») αυτοεκπληρώνεται.
