Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα ολοκληρώνεται σήμερα, δυστυχώς μέσα σε κλίμα μίζερο, αβέβαιο και ελάχιστα εορταστικό. Χωρίς παιανισμούς και διθυράμβους, χωρίς την επίπλαστη ευμάρεια της δάνειας κατανάλωσης και του πλαστικού χρήματος που οι τράπεζες χορηγούσαν χωρίς φειδώ και οι αδηφάγοι καταναλωτές έτρεχαν να προλάβουν για να ξοδέψουν τον άκοπο πλούτο αβίαστα στις φαραωνικές κατασκευές του Αμαρουσίου και στους κομψούς πεζόδρομους της Αθήνας. Μια δεκαετία που κλείνει με τους πολίτες-καταναλωτές να χάνουν την ταυτότητα του καταναλωτή που τους είχε αποδόσει η κλασική βιομηχανική κοινωνία και να προσανατολίζονται πλέον στην ενεργή συμμετοχή, στην ανάπτυξη νέων ιδιωτικών πρωτοβουλιών, στην οργάνωση κινημάτων, στην διαμόρφωση αστικής αντι-κουλτούρας και γενικότερα στη συγκρότηση νέων περιεκτικών συλλογικών ταυτοτήτων, ικανών να επικοινωνήσουν αιτήματα που η πολιτική δεν είναι σε θέση ή δεν θέλει να εκφράσει.
Η "επάνασταση του καναπέ" και η παθητική-υποτακτική σκέψη αποτελούν σήμερα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, παρωχημένα πρότυπα προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Μόνο γκρίνια και έωλη τραπεζορητορεία παράγουν.
Η αυτο-οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών που υπερβαίνει νεο-μηδενιστικές τάσεις και ακρότητες και βασίζεται σε καίρια, ουσιαστικά και καθημερινά προβλήματα του πολίτη, αξιώνει την προοπτική μιας παραγωγικής και δημιουργικής δύναμης για κοινωνική αλλαγή. Ελπίζω η χειραφέτηση του υποκειμένου και η επανενταξή του σε νέες μορφές συλλογικής έκφρασης να αποτελέσει τον κινητήριο μοχλό για βελτίωση των όρων διαβίωσης σε μια κοινωνία όπου η αδιαφάνεια, ο νεποτισμός, η οικογενειοκρατία και η φαυλότητα παράγονται και αναπαράγονται από το ίδιο το πολιτικό σύστημα.
Καλή χρονιά με υγεία σε όλους!
