Ο Παναγιώτης Κονδύλης μετριάζει τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία για την τελική επικράτηση του γνωστικού-ορθολογικού στοιχείου στην κοινωνία μέσα από τις πυκνές ροές πληροφοριών των ηλεκτρονικών δικτύων, θυμίζοντας ότι «η πρώτη έγνοια του πράττοντος δεν είναι ούτε πάντα ούτε αναγκαστικά το πλήθος των πληροφοριών, αλλά η εύρεση του χρόνου για την οικείωση και την αξιολόγησή τους. (…) Στα ογκούμενα κύματα των πληροφοριών μπορεί κανείς να πνιγεί» (Κονδύλης 1998: 150). Επιπλέον για τον Κονδύλη η εξαγγελία της «ανατροπής της ύλης» είναι ιδιαίτερα παραπλανητική, διότι στις σημερινές κοινωνίες οι υλικοί παράγοντες ναι μεν αποκτούν όλο και μικρότερη οικονομική σημασία έναντι της γνώσης και της πληροφορίας («δυνάμεις του πνεύματος»), αυτό όμως δεν συνεπάγεται ότι αυτονομούνται και αναβαθμίζονται σε ουσιαστικούς παράγοντες αναπαραγωγής της κοινωνίας. Αναφέρει ενδεικτικά: «Καμμιά τεχνογνωσία και κανένας κυβερνοχώρος δεν θα μπορέσει να περιφρουρήσει την οικονομική θέση της Ιαπωνίας μέσα στον κόσμο, αν το νησιωτικό της κράτος αποκοπεί πλήρως και με συνέπεια από όλες τις πρώτες ύλες» (Κονδύλης 1998: 154). Αυτό βέβαια, ισχύει και αντίστροφα σύμφωνα με τον Κονδύλη, αφού χωρίς το «τεράστιο δυναμικό σε υλικούς πόρους και χωρίς την πολιτικό-στρατιωτική κάλυψη της πρόσβασής τους (…) οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ δεν θα είχαν καταστεί ο πρωτοπόρος του κυβερνοχώρου» (Κονδύλης 1998: 154).
Τα «κενά του κυβερνοχώρου» δεν εγγυώνται σε καμία περίπτωση, όπως ευαγγελίζονται πολλοί, την αύξηση της ορθολογικότητας στο πεδίο του κοινωνικού πράττειν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου