Σκόρπιες σκέψεις και σπασμένα λόγια που αδυνατούν να νοηματοδοτήσουν με ολοκληρωμένο και συνεκτικό τρόπο τα όσα συνέβησαν, συμβαίνουν και θα συμβούν... Αντάρτικο πόλεων μεταξύ ανεκπαίδευτων και επικίνδυνων αστυνομικών και μιας οργισμένης και αρχαϊκά παλινδρομημένης μάζας ανθρώπων που δεν υπακούουν σε κανέναν κανόνα της ανθρώπινης συμβίωσης και δεν πρεσβεύουν καμία ιδεολογία, πέρα από τον μηδενισμό. Μεταξύ των δυο παρελαύνουν θυμωμένοι μαθητές, οργισμένοι φοιτητές και η απογοητευμένη γενιά των 700 Ευρώ, με μόνη δυνατότητα πολιτικής έκφρασης τις μαζικές συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις.
Το μείζον ζήτημα που αναδεικνύεται από την οργίλη αντίδραση είναι η κρίση των θεσμών: διεφθαρμένη αστυνομία, εκχρηματιζόμενοι δικαστικοί, άσχετοι και ανίκανοι πολιτικοί, φιλοχρήματοι και απατεώνες ιερείς και μοναχοί, φαυλοκρατούμενα πανεπιστήμια και εκχυδαϊσμένη μαζική κουλτούρα του τσιφτετελοποπ και του διαστημόβλαχου. Ποιον να εμπιστευτούν τα παιδιά σήμερα; Από που να κρατηθούν και που να ελπίζουν; Γιατί να αισθάνονται ασφάλεια; Γιατί να είναι υπερήφανα;
Οι απαντήσεις δίνονται καθημερινά στους δρόμους των μεγάλων πόλεων μέσα από τις πράξεις των πιο οργισμένων: Πουθενά και τίποτα.
